Η παρουσία του Μπρούνο Παζ στον Ολυμπιακό Λευκωσίας ξυπνά έντονες μνήμες στους φιλάθλους της ομάδας. Φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη σχολή των Αγκολέζων ανασταλτικών μέσων, θυμίζοντας σε πολλούς την εποχή που μεσουρανούσε στο κέντρο ο Αντερίντο Ντεντέ .
Αν και αγωνίζονται στην ίδια ακριβώς θέση, ο Παζ αποτελεί ένα εντελώς διαφορετικό ποδοσφαιρικό «σουλούπι». Ο Ντεντέ είχε συνδέσει το όνομά του με την επιβλητική φυσική παρουσία, τα μεγάλα τρεξίματα και την καθαρή αθλητικότητα.
Ο Μπρούνο Παζ έρχεται να υπηρετήσει τον ρόλο του «κόφτη» με άλλα, δικά του όπλα. Ο 28χρονος διεθνής μέσος δεν βασίζεται τόσο στα υπερβολικά αθλητικά προσόντα.
Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι η ακραία μαχητικότητα, το πείσμα στις προσωπικές μονομαχίες και η άρνησή του να παραδώσει οποιαδήποτε χαμένη φάση.
Το παιχνίδι του χαρακτηρίζεται από ένα πιο ελεύθερο, άναρχο στυλ. Δεν είναι ο κλασικός, τυποποιημένος αμυντικός μέσος που θα μείνει αυστηρά προσκολλημένος σε μια συγκεκριμένη ζώνη ευθύνης.
Έχει την τάση να πιέζει παντού, να βάζει δυνατά το σώμα του και να χαλάει το μυαλό των αντιπάλων. Αυτή ακριβώς η άναρχη μαχητικότητα και ο ποδοσφαιρικός του «τσαμπουκάς» είναι τα στοιχεία που τον καθιστούν απρόβλεπτο και μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες στη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού
