Η συνύπαρξη τεσσάρων γκολκίπερ με χρόνο συμμετοχής σε επίσημα παιχνίδια προσφέρει «πλούσιο» υλικό αξιολόγησης, αλλά ταυτόχρονα περιπλέκει στο έπακρο την τελική απόφαση του τεχνικού επιτελείου, το οποίο περιμένει και τις εξελίξεις στα διοικητικά δρώμενα.
Ο Σλοβένος τερματοφύλακας αποτέλεσε και φέτος τη φυσική «αφετηρία» για τη θέση, κουβαλώντας εμπειρία, προσωπικότητα και παραστάσεις από υψηλό επίπεδο, στοιχεία που τον καθιστούν σημείο αναφοράς στα αποδυτήρια. Ο τραυματισμός του μέσα στη σεζόν άνοιξε, ωστόσο, αναγκαστικά το ροτέισον και δημιούργησε ερωτηματικά για τη διαχείριση της επόμενης χρονιάς, ειδικά στο σκέλος της διαθεσιμότητας και της αντοχής σε συνεχόμενα παιχνίδια.
Ο Περέιρα εκμεταλλεύθηκε την ευκαιρία, έκανε την πρώτη του «γεμάτη» παρουσία και έδειξε τερματοφύλακας με προοπτική. Ο Ανδρέας Χριστοδούλου πρόσφερε πολύτιμες λύσεις όποτε κλήθηκε, «πληρώνοντας» όμως και ο ίδιος την ατυχία με τον πρόσφατο τραυματισμό του, τη στιγμή που έδειχνε έτοιμος να «παλέψει» για τη θέση του.
Ο Σάββας Μίχος, τέλος, αποτελεί τη νέα γενιά, έχοντας ήδη καταγραφεί ως ο νεαρός που καλείται να σταθεί πίσω από τους πιο έμπειρους, περιμένοντας την ευκαιρία του, την οποία πήρε και αξιοποίησε τη φετινή σεζόν, φανερώνοντας καλά στοιχεία. Πάντως, ο νεαρός φαίνεται ο πιο σίγουρος για το ρόστερ της σεζόν 2026-2027. Για τον ΑΠΟΕΛ, όπως και για κάθε ομάδα, η σταθερότητα στη θέση του πορτιέρε θεωρείται καθοριστική για τη συνολική πορεία της ομάδας και γι’ αυτό η επιλογή του βασικού –και της ιεραρχίας πίσω του– θα κρίνει σε «μεγάλο» βαθμό τον βαθμό τη σιγουριά που πρόκειται να αποπνέει η αμυντική γραμμή.
