Η FIA τα θέλει όλα σε τάξη: να μη βρίζουν οι οδηγοί στον ασύρματο, να προσέχουν όλοι οι εμπλεκόμενοι πώς στέκονται μπροστά στα μικρόφωνα, να μη μιλάνε για «καυτά» θέματα χωρίς άδεια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Στο GP Μπαχρέιν της Κυριακής, που έγινε στη Μαλαισία, όμως, το δικό της λογισμικό δεν κατάφερε να κάνει ούτε το πιο αυτονόητο: να πατάει ο οδηγός το γκάζι και να φεύγει το μονοθέσιο.
Η βροχή στη Μαλαισία δεν είναι είδηση. Μια τροπική καταιγίδα που καθυστερεί την εκκίνηση κατά 40 λεπτά είναι κομμάτι του παιχνιδιού. Αυτό που ακολούθησε, όμως, ήταν κανονική παράσταση τσίρκου.
Στον γύρο σχηματισμού, το υποχρεωτικό κεντρικό σύστημα διαχείρισης ενέργειας απλώς νέκρωσε τα μονοθέσια. Το σπορ της κορυφαίας τεχνολογίας χρειάστηκε κόκκινη σημαία και ένα patch της τελευταίας στιγμής για να μπορέσει να ξεκινήσει έναν αγώνα. Η επίσημη εξήγηση μίλησε για «πρωτοφανή συνδυασμό» παραγόντων, όπως χαμηλές στροφές, ολισθηρότητα, χαρτογράφηση βροχής και χάραξη πίστας. Στην πράξη, όμως, αυτό σήμαινε απλώς ότι οδηγοί σαν τον Φερστάπεν και τον Χάμιλτον πατούσαν τέρμα το δεξί πεντάλ και το μονοθέσιο δεν κουνιόταν.
Ο «μεγάλος αδελφός» της FIA
Η νέα υβριδική εποχή της Formula 1 στηρίζεται σε αμέτρητες γραμμές κώδικα και ακραία ηλεκτρονική διαχείριση. Μόνο που η τεχνολογία έχει νόημα όταν βοηθάει τον αγώνα, όχι όταν μπλοκάρει τη στοιχειώδη κίνηση του αυτοκινήτου.
Το λογισμικό κάνει πολλά παραπάνω από το να καταγράφει απλώς δεδομένα. Κόβει ισχύ σε συγκεκριμένα κομμάτια της διαδρομής. Ο ρυθμός πίσω από το Safety Car και η λειτουργία βροχής μπέρδεψαν τον αλγόριθμο, κι εκείνος αποφάσισε να κόψει το ρεύμα. Η λύση της FIA; Αφαίρεσε τον περιορισμό άρον-άρον στα pits και έστειλε αναβάθμιση σε όλο το grid για να μπορέσουν να ξεκινήσουν.
Εδώ είναι όλη η ουσία. Όταν η αρχή του σπορ κρατάει τα κλειδιά της κεντρικής λειτουργίας των κινητήρων, το δικό της λάθος γίνεται πρόβλημα όλων. Οι ομάδες δεν είχαν καμία ευθύνη, ούτε μπορούσαν να σώσουν την παρτίδα με διαφορετική στρατηγική. Ήταν όμηροι ενός συστήματος που δεν έφτιαξαν οι ίδιες.
Και κάπου εδώ ανοίγει μια πολύ περίεργη συζήτηση. Η FIA οφείλει να ελέγχει τους κανονισμούς. Όταν όμως το δικό της λογισμικό έχει τη δύναμη να αποφασίζει αν θα δώσει γκάζι το μονοθέσιο, ο έλεγχος παύει να είναι απλή εποπτεία και περνάει στο επόμενο επίπεδο. Δεν μιλάω επ' ουδενί για δόλο. Αλλά όταν σε ένα πρωτάθλημα χιλιοστών υπάρχει έστω και η τεχνική δυνατότητα τέτοιας παρέμβασης, η σκιά πάνω από το grid βαραίνει επικίνδυνα.
Επίδειξη ανεπάρκειας
Όσα έγιναν την Κυριακή ήταν μια καθαρή επίδειξη ανεπάρκειας. Το να παραδέχεται η Ομοσπονδία ότι το σενάριο αυτό «δεν είχε εντοπιστεί ποτέ» ούτε σε δοκιμές ούτε σε γύρους εξόδου, δεν συνιστά δικαιολογία. Συνιστά ομολογία.
Ο γύρος σχηματισμού σε βρεγμένο οδόστρωμα δεν είναι πυρηνική φυσική. Είναι το πιο κλασικό σενάριο στην ιστορία των αγώνων. Οι πιλότοι πάνε αργά, ζεσταίνουν λάστιχα, ανοίγουν αποστάσεις, φρενάρουν, ξαναεπιταχύνουν. Ούτε η βροχή ανακαλύφθηκε το 2026 ούτε η αργή κίνηση.
Κι όμως, το σύστημα κόλλησε στο πρώτο πραγματικό τεστ. Χρειάστηκαν άλλα 50 λεπτά αναμονής για να μοιραστεί και να εγκατασταθεί η ενημέρωση του λογισμικού, μετατρέποντας την εκκίνηση σε μια αμήχανη κωμωδία μιάμισης ώρας με μηχανικούς να παλεύουν με laptop για να καταφέρουν να ξεκινήσουν.
Δεν είναι αυτό δυσφήμιση του αθλήματος;
Τα σχετικά άρθρα των κανονισμών για τη δυσφήμιση του αθλήματος εξαντλούνται συνήθως στο πώς θα επιβληθεί σιωπητήριο. Πρόστιμα από 10.000 ευρώ για προσωπικές ή πολιτικές απόψεις χωρίς προηγούμενη έγκριση, ποινές για μια βαριά κουβέντα στο team radio, κυνήγι μαγισσών για τη διαφύλαξη του «κύρους» του σπορ. Η διοίκηση δείχνει ανεξάντλητη ενέργεια όταν πρόκειται να κουμαντάρει τους οδηγούς και να τους επιβάλει ποινές αν τολμήσουν να έχουν άποψη.
Στη Σεπάνγκ, όμως, δεν χρειάστηκε κανένας οδηγός για να ρεζιλέψει το προϊόν. Η FIA τα κατάφερε ολομόναχη. Η εικόνα των μονοθεσίων να σβήνουν πριν καν ανάψουν τα κόκκινα φώτα ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, εκθέτοντας αποκλειστικά το σύστημα που η ίδια σχεδίασε, ενέκρινε και επέβαλε.
Κάπου εδώ η παράσταση πρέπει να λάβει τέλος. Όχι για να σταματήσουν οι αγώνες, αλλά για να σταματήσει αυτός ο εμπαιγμός μιας διοίκησης που ζητάει τελειότητα από τους άλλους, ενώ η ίδια τα θαλασσώνει στα στοιχειώδη. Στο κανονικό τσίρκο, όταν πέφτει το ρεύμα, ξέρουν τουλάχιστον πού είναι οι ασφάλειες.
