Το 1-1 με την Πάφο στο «Στέλιος Κυριακίδης» ήταν η δεύτερη συναπτή και συνάμα η τρίτη ισοπαλία με το ίδιο σκορ στα περασμένες τέσσερα παιχνίδια πρωταθλήματος.
Για τους ορθολογικά σκεπτόμενους ήταν εξ αρχής σαφές πως οι «κυανόλευκοι» ήταν αδύνατον να πορευτούν μόνο με νίκες έως το τέλος της σεζόν. Ούτε η δική τους δυναμική ούτε η (αυξανόμενη) ισχύς των αντιπάλων (ελέω πλέι οφ) καθιστούσαν εφικτό ένα τέτοιο σενάριο.
Πέραν της φυσιολογικής κόπωσης από μια τέτοια «ηράκλεια» βαθμολογική αντεπίθεση και της απώλειας του πλεονεκτήματος του αιφνιδιασμού, στη β’ φάση του πρωταθλήματος η ομάδα του Ερνάν Λοσάδα θα δοκιμάσει και τα αγωνιστικά όριά της.
Οι «κυανόλευκοι» έχουν βελτιώσει σημαντικά το παιχνίδι τους, αλλά δεν το έχουν τελειοποιήσει. Στις οκτώ από τις 13 αναμετρήσεις τους μετά την αλλαγή τεχνικής ηγεσίας έχουν πετύχει ακριβώς από ένα γκολ.
Με Krasava ΕΝΥ, ΕΝΠ, Ομόνοια Αραδίππου, ΑΕΚ και Εθνικό ήταν αρκετό για τη νίκη, διότι κράτησαν το μηδέν. Με Ομόνοια, Ανόρθωση και Πάφο έφτασε για την ισοπαλία, διότι η εστία τους παραβιάστηκε.
Κι επειδή το σχετικό σερί (παραβίασης της εστίας) εκτείνεται πλέον σε τέσσερις αγωνιστικές, η αύξηση της αποτελεσματικότητας μοιάζει μονόδρομος, προκειμένου ο Απόλλωνας να συνεχίσει τις υψηλές πτήσεις του.
