Δεν είναι λίγο να γυρνάς ένα ματς -σχεδόν- από το 3-1 εις βάρος σου, σε μια έδρα όπου παραδοσιακά δοκιμάζονται αντοχές, συγκέντρωση και προσωπικότητες. Η ομάδα του Άλμπερτ Θελάδες δεν έκανε τέλειο παιχνίδι, αντιθέτως, αμυντικά είχε κενά, ειδικά στις μεταβάσεις, όμως, ακόμη και όταν το σκορ δεν ήταν υπέρ της δεν παράτησε το ματς. Συνέχισε να ψάχνει τις πλευρές, να γεμίζει με συνέπεια, να φέρνει κόσμο στην περιοχή. Εκεί μπήκε στο κάδρο ο Λούκασεν, αποτυπώνοντας σε δύο κεφαλιές την ικανότητα που έχει και στις φάσεις που «καίνε» στο επιθετικό τρίτο.
Ο Θελάδες σωστά μίλησε για αίσθηση «χαμένων δύο βαθμών», αυτή ακριβώς είναι η νοοτροπία που χρειάζεται μια ομάδα που στοχεύει στις διακρίσεις. Όταν αγωνίζεσαι εκτός έδρας, γυρίζεις από το 3-1 και πάλι νιώθεις ότι άξιζες περισσότερα, σημαίνει ότι έχεις μεγαλώσει το μέτρο σύγκρισης. Για την Πάφο FC αυτό το 3-3 μπορεί να αποδειχθεί κομβικό για το «καπάρωμα» της τέταρτης θέσης, για την ωρίμανση της επόμενης ημέρας με τον Ισπανό στον πάγκο, αλλά και στην πορεία προς το κύπελλο, εκεί όπου ολόκληρο το οικοδόμημα επιθυμεί την κατάκτηση του, άλλωστε μόνο ο τελικός έμεινε για να πάρουν οι «γαλάζιοι» ένα τρόπαιο για τρίτη σερί σεζόν.
