Στις 9 Απριλίου 2025 ο Άρης ανακοίνωνε πως ο Αλεκσέι Σπιλέβσκι θα αποχωρούσε από την τεχνική ηγεσία μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου.
Στις 20 Μαΐου, δύο μέρες μετά την τελευταία αγωνιστική των πλέι οφ (18.5), επισημοποιούσε τη συμφωνία με τον Αρτσιόμ Ράτζκοφ.
Στις 10 Φεβρουαρίου, μετά από ένα σερί τριών ηττών που την είχε ρίξει πέμπτη, η «ελαφρά ταξιαρχία» προχωρούσε στην κοινή συναινέσει λύση της συνεργασίας της με τον Λευκορώσο. Η εξέλιξη των πραγμάτων επιβεβαίωσε τη γενικότερη αίσθηση πως επρόκειτο για μία εξέλιξη επιβεβλημένη μεν, καθυστερημένη δε.
Μόλις τέσσερις μέρες μετά την ολοκλήρωση της πιο αποτυχημένης σεζόν μετά την επάνοδό του στην α’ κατηγορία, ο λεμεσιανός ανακοίνωσε στις 26 Μαΐου την επιστροφή του Ράτζκοφ με συμβόλαιο έως το καλοκαίρι του 2027, όταν δηλαδή έληγε και η αρχική συμφωνία των δύο πλευρών.
Τα ερωτήματα προκύπτουν αβίαστα. Εάν στον Άρη κρίνουν ότι η μεγαλύτερη ευθύνη για τα λάθη στη σεζόν δεν βαραίνει τον Ράτζκοφ, γιατί αποδέχτηκε την παραίτησή του και δεν ύψωσε ασπίδα προστασίας του;
Αφού -σύμφωνα με επίσημη παραδοχή- ο Λιάσος Λουκά βελτίωσε την εικόνα της ομάδας, δίχως να έχει προετοιμάσει και στελεχώσει το ρόστερ, γιατί επιστρέφει ο προπονητής που την έκανε χειρότερη, μολονότι είχε (συν)διαμορφώσει το ρόστερ;
Το δεδομένο είναι ένα: το αρνητικό πρώτο δείγμα γραφής του Ράτζκοφ «ναρκοθετεί» εξ αρχής τη δεύτερη θητεία του. Εν τη απουσία ευρωπαϊκών υποχρεώσεων (όπως πέρυσι) και με καλύτερες συνθήκες (όπως δεσμεύτηκε να του παράσχει η διοίκηση) ο 39χρονος είναι πλέον υποχρεωμένος να παρουσιάσει με το «καλημέρα» έναν καλύτερο Άρη -δίχως περίοδος χάριτος και προσαρμογής, με πολύ πιο άμεση και οξεία κριτική.
Ενδεχόμενη (δεύτερη) αποτυχία του θα πλήξει (πολύ περισσότερο από τον ίδιο) την αξιοπιστία των ιθυνόντων και την ικανότητά τους να λαμβάνουν τις σωστές αποφάσεις σε στρατηγικής σημασίας ζητήματα.
