Δεύτερη αγωνιστική, δεύτερη επίσκεψη στο «ΑΛΦΑΜΕΓΑ», δεύτερη ήττα με διαφορά δύο γκολ.
Το μπάσιμο της Ανόρθωσης στο νέο πρωτάθλημα δεν είναι ενθαρρυντικό και υποσχόμενο, τουναντίον επιβεβαιώνει όσους προφήτευαν μια ανελέητη μάχη επιβίωσης για την «Κυρία».
Ναι, σε σύγκριση με το παιχνίδι της πρεμιέρας κόντρα στην ΑΕΛ, ο σύλλογος της Αμμοχώστου έδειξε βελτίωση.
Αλλά, η Ανόρθωση έδειξε και στη δεύτερη αγωνιστική σημαντικές ελλείψεις και αδυναμίες.
Ναι, με τις αλλαγές σε πρόσωπα και σύστημα έδειξε καλύτερος με την μπάλα στα πόδια, δημιούργησε φάσεις και καταστάσεις.
Αλλά, η «Κυρία» δεν είχε την ποιότητα και την ψυχραιμία είτε να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες της είτε να δημιουργήσει περισσότερες και καλύτερες.
Ναι, οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά ήταν στην πλειονότητά τους εναντίον της και δεν της επέτρεψαν να φύγει με κέρδος από τη Λεμεσό.
Αλλά, η ομάδα της Αμμοχώστου δέχτηκε και από τον Απόλλωνα «φτηνά» γκολ, όπως τα χαρακτήρισε (δικαίως) ο Νέστορ Ελ Μαέστρο.
Ναι, η ακύρωση του τέρματος του ντα Κρουζ και ο καταλογισμός του πέναλτι στον Ροντρίγκες ήταν τα σημεία που έγειραν την πλάστιγγα.
Αλλά, στο ποδόσφαιρο μετρά το αποτέλεσμα και το σακούλι μετά από δύο αγωνιστικές είναι άδειο.
Ο προπονητής της Ανόρθωσης παραμένει υπόχρεος της απόδειξης ότι μπορεί να στραγγίσει κάθε ικμάδα ποιότητας που διαθέτει το ρόστερ της ομάδας του.
Ωστόσο, στις τοποθετήσεις του τουλάχιστον, δείχνει να έχει αντιληφθεί άριστα τι διακυβεύεται, εξ ου και δεν ζητεί απλώς βελτίωση, αλλά νίκες και μάλιστα άμεσα.
Ειδάλλως, η «Κυρία» απειλείται να παρασυρθεί από νωρίς στη σεζόν μέσα σε μια δίνη ανάποδων αποτελεσμάτων που θα δημιουργήσουν αρνητική δυναμική, εσωστρέφεια, γκρίνια και μεμψιμοιρία.
Ό,τι ΔΕΝ χρειάζεται στην κατάσταση που ευρίσκεται.
